Babski Świat

Typologia współlokatorów

Napisany Maj 30, 2010 przez admin

Myślisz, że jesteś miła, sympatyczna i koleżeńska? Myślisz, że odznaczasz się dużą dozą pomocy dla bliźnich? Że nigdy nie zdobyłabyś się na celowe działanie na niekorzyść znajomej osoby? Że kochasz ludzi i chciałabyś jak najmniej czasu spędzać w samotności? I że, ogólnie rzecz biorąc jesteś „do rany przyłóż”? Zamieszkaj ze współlokatorem – zmienisz zdanie.

Jeszcze przed rozpoczęciem studiów mieszkanie z kimś wydawało mi się czymś fantastycznym. Wyprowadzka od rodziców, samodzielne mieszkanie, koleżanka w pokoju, plotki, imprezy, beztroska – jakże to pięknie brzmiało. Współczułam ludziom, którzy decydowali się na pojedynczy pokój w akademiku, czy jeszcze gorzej – kawalerkę! Brrr. Toż to koszmar był wtedy dla mnie. Coś wprost niewyobrażalnego.

Teraz, po przeżyciu ponad połowy studiów, po dzieleniu mieszkania z kilkoma osobami i po wysłuchaniu wielu opowieści o koszmarnych współlokatorkach myślę, że kawalerka to wcale nie jest taki zły pomysł…

Do tej pory w swoim życiu spotkałam się z kilkoma typami współlokatorów:

TYP 1: Dusza Towarzystwa

W obecności sam na sam – do przyjęcia. Typ wesoły, otwarty, wygadany, dobry kompan do wszelkiego rodzaju imprez, biesiad i tym podobnych. Niestety, jak przystało na prawdziwą Duszę Towarzystwa typ ten lubi otaczać się licznym wianuszkiem równie jak on rozchichranych koleżanek, które do przesiadywania szczególnie upodobały sobie pokój Duszy Towarzystwa i – co najgorsze – jej współlokatorki, która przeważnie pomijana jest przy ustalaniu tak przecież błahych z punktu widzenia Duszy Towarzystwa spraw, jak np. nocleg czterech koleżanek przez trzy dni na dwunastu metrach kwadratowych.

TYP 2: Kujon

Przeciwieństwo Duszy Towarzystwa. Kujon, jak to kujon zamiast na imprezach, woli spędzać czas przy książkach. Zamiast wyjść na spacer – przepisywać notatki. Zamiast obejrzeć kolejny odcinek serialu – uczyć się do kolokwium, które będzie za tydzień. Potrzebuje przy tym oczywiście ciszy absolutnej, więc współlokatorka zmuszona jest do słuchania muzyki przez słuchawki, a o serialu na razie może zapomnieć.

TYP 3: Brudas

O ile Duszę Towarzystwa i Kujona można za pomocą różnych technik zmanipulować, tak Brudas jest niemalże niereformowalny. Wychodzi z założenia, że lepiej mieć burdel w pokoju, niż pokój w burdelu i konsekwentnie się go trzyma. Stałym elementem krajobrazu w pokoju Brudasa jest różnokolorowa, trójwymiarowa pleśniowa mozaika na czymś, co kiedyś przypominało jedzenie, sterty naczyń sprzed kilku, bądź kilkunastu dni (wszystko zależy od zaopatrzenia mieszkania w talerze) i sterty nie wyrzuconych śmieci („bo zimno, a do kosza daleko”). Na próby zwrócenia uwagi Brudas reaguje zwykle agresją i oskarżeniami o pedantyzm, tłumaczy się zaś brakiem czasu i posiadaniem zajęć bardziej interesujących, niż sprzątanie. Brudas jest miłośnikiem zwierząt. Pod łóżkiem hoduje roztocza, a między szafką a kaloryferem – karaluchy. Lodówka to już oddzielna historia.

TYP 4: Jedynak

Jeden z najbardziej irytujących typów. Jedynak nie ma żadnych obowiązków, no bo jak to? Zawsze wszystko robiła mama. Przeżywa załamanie nerwowe, kiedy przychodzi na niego pora na sprzątanie (najpierw pozamiatać, czy umyć podłogę?) czy kiedy jest zmuszony do dzielenia z kimś pokoju. Współlokatorka uczy się do sesji? Przecież to nie powód, żeby ściszać muzykę. Skoro ze mną mieszka, niech się dostosuje.

TYP 5: Lalunia

Typ nie tyle denerwujący, co zabawny. Większość miejsca w pokoju zajmują kosmetyki, prostownica i kilogramy ubrań, zwożone za każdym razem, kiedy Lalunia wraca do mieszkania po wizycie w rodzinnym domu. Narzeka zwykle przy tym, że pokój jest za mały na jej dobytek i zawłaszcza niepostrzeżenie i stopniowo kolejne centymetry przestrzeni współlokatorki. Lalunia wstaje wcześnie. Kąpiel, wybieranie odpowiedniej garderoby, prostowanie włosów, makijaż. Do tego MTV włączone na cały regulator, no bo przecież trzeba się rano rozruszać.

TYP 6: Bogacz

Na stancji znalazła się albo po to, żeby nauczyć się „normalnego” życia, albo dlatego, że bogaty tatuś okazał się zwykłym skąpcem i nie chce wynająć córeczce samodzielnego mieszkania. Bogacz studiuje, choć nie musi. Firma rodziców tak, czy siak czeka. Jeśli, nie daj Boże coś złego przytrafi się samochodowi Bogacza, bez zastanowienia rezygnuje on z zajęć i żali się w godzinnej rozmowie przez telefon pierwszej lepszej koleżance. No bo jak tu dostać się teraz na uczelnię? Autobusem? Z plebsem? Nigdy w życiu!

To tylko niektóre z licznie występujących w przyrodzie typów. Najgorsze, ale jednak często spotykane są wszelkiego rodzaju mutacje i skrzyżowania dwóch, trzech, a nawet więcej gatunków. Przebywanie z taką osobą w jednym pomieszczeniu przez dłuższy czas może wywoływać tragiczne w skutkach zachowania współlokatorki, rozstrój nerwowy, a w rezultacie pozostanie w szpitalu przez okres dłuższy niż 7 dni. Wtedy produkt takiego zmutowania Jedynaczki z Brudasem i Bogaczem będzie ścigany z urzędu za spowodowanie trwałego uszczerbku na zdrowiu i zagrożony karą do lat pięciu.

P.S. Pozdrawiam wszystkich, którzy zmuszeni są dzielić pokój ze współlokatorem

Autorka: Monika

Podobne artykuły

Brak podobnych wpisów.